Wound Discharge(Culture&Sensitivity)

درباره آزمایش

این تست آزمایشی است که باکتری‌های عامل عفونت (بیماری‌زا) موجود در زخم را تشخیص می‌دهد. هدف از این کار، کمک به روند درمان و تعیین نوع آنتی‌بیوتیک لازم برای مهار عفونت است. زخم‌ها ممکن است فقط شکاف‌های سطحی در پوست (همچون خراش، برش) باشند یا اینکه ممکن است عمیق‌تر (نظیر بریدگی، جای نیش، سوراخ یا سوختگی) باشند و بافت‌های بیشتری را درگیر کنند. کشت زخم با جمع‌آوری نمونه‌ای از مایع، سلول‌ها یا بافت زخم شروع می‌شود. سپس نمونه را در یک محیط کشت مغذی مناسب کشت می‌دهند. پس از رشد باکتری‌ها در این محیط مطلوب و رسیدن به تعداد کافی، امکان بررسی و تشخیص بیشتر فراهم می‌شود. انواع باکتری های شایع در کشت زخم: از باکتری‌های شایع در کشت زخم می‌توان به استافیلوکوکوس اورئوس، استرپتوکوکوس، کلستریدیا، پسیودوموناس آئروژینوزا و کلبسیلا اشاره کرد. این باکتری‌ها معمولا باعث عفونت‌های پوستی و زخم‌های مزمن می‌شوند. برخی از انواع باکتری‌هایی که زخم را آلوده می‌کنند ممکن است برای رشد به هوا نیاز داشته باشند (هوازی)، درحالی‌که برخی دیگر به محیط بدون اکسیژن یا کم اکسیژن (بی‌هوازی یا میکروآئروفیلیک نیاز دارند. انواع کشت زخم: کشت زخم به ۲ نوع اصلی تقسیم می‌شود: کشت بی‌هوازی و هوازی. کشت بی‌هوازی برای شناسایی باکتری‌هایی که در محیط‌های بدون اکسیژن رشد می‌کنند، مانند کلبسیلا و کلستریدیا است. کشت هوازی برای باکتری‌های معمولی مانند استافیلوکوک و استرپتوکوک کاربرد دارد.

شرایط نمونه‌گیری

سوالات متداول