Immunoglobulin M
آزمایشی برای بررسی و اندازهگیری 'یگم' در نمونهٔ مربوطه.
نتی بادی های IgM به عنوان اولین پاسخ بدن به یک عفونت جدید یا به یک آنتی ژن جدید “غیر خود” تولید می شود که محافظت کوتاه مدت را ارائه می دهد. آنها برای چند هفته افزایش می یابند و سپس با شروع تولید IgG کاهش می یابند. IgM یک ایمونوگلوبولین است که مسئول اصلی گروه خونی ABO و فاکتور روماتوئید است. همچنین در واکنش ایمنی به بسیاری از عفونت ها نقش دارد. IgM از جفت عبور نمی کند، بنابراین افزایش IgM در نوزاد تازه متولد شده نشان دهنده عفونت رحمی مانند سرخجه، سیتومگالوویروس (CMV) یا بیماری های مقاربتی (STD) است. IgM حدود 10 درصد از ایمونوگلوبولین ها را تشکیل می دهد. به دلیل اندازه بزرگ آن بیشتر به فضای داخل عروقی محدود می شود. IgM به دو صورت وجود دارد: شکل مونومر IgM به عنوان گیرنده سلول B برای آنتی ژن وجود دارد. دارای چهار دامنه در زنجیره سنگین است. IgM یک فرم پنتامریک موجود در سرم است که با زنجیره J به هم متصل شده و به عنوان یک آنتی بادی عمل می کند. نام های مشابه :
عوامل مداخله گر در تغییر نتایج تست ؟
نمونه هايي كه در حرارت 37 درجه سانتیگراد يا بيشتر از آن قرار می گیرند باعث كاهش كاذب در سطوح IgM مي شوند. مصرف داروهايي نظير كلروپرومازين سبب افزايش IgM در سرم و مصرف كاربامازپين، املاح طلا و دكستران موجب كاهش IgM در سرم مي شوند. سرم ليپميك باعث تداخل در نتايج تست مي شود.
اطلاعات لازم از بیمار برای انجام تست ؟
سن بيمار, مصرف دارو ,سابقه بيماري
نام فارسی
Serum IgM
نام انگلیسی
Immunoglobulin M
نماد
SERUM_IGM
نوع نمونه
Serum
حجم نمونه
1-2 ml
بخش آزمایشگاه
Immunoassays-Immunity Markers
مدت پاسخدهی
روزانه