PT

عوامل مداخله گر در انجام تست PT چیست ؟

همولیز نمونه خون ممکن است نتایج آزمایش را تغییر دهد. اسهال و استفراغ ممکن است نتایج PT را افزایش دهد. صرف یک رژیم غذایی پرچرب ممکن است نتایج PT را کاهش دهد. داروهایی که ممکن است نتایج PT را افزایش دهند: آنتی بیوتیک ها، استامینوفن، آسپرین، کلرال هیدرات، کلرامفنیکل، کلستیرامین، سایمتیدین، کلوفیبرات، کورتیکوتروپین، دیورتیک ها، اتانول، گلوکاگون، هپارین، ایندومتاسین، کانامایسین، لووتیروکسین، مفنامیک اسید، مرکاپتوپورین، متیل دوپا، میترامایسین، مهارکننده های MAO، نالیدیکسیک اسید، نئومایسین، نورتریپتیلین، فنیل بوتازون، فنیل بوتازون، کوئنیل پینیتینین، کوئنیل پینینین، کوئنیل پینینین، پروفیل بوتازون، کوئنیل پینینین، کوئنیل پینینین، کوئنیل پینینین، کوئنیل پینینین سولفونامیدها، تتراسایکلین ها، تولبوتامید، ویتامین A، وارفارین. داروهایی که ممکن است نتایج PT را کاهش دهند: استروئیدهای آنابولیک، آنتی اسیدها، آنتی هیستامین ها، اسید اسکوربیک، باربیتورات ها، کافئین، کلرال هیدرات، کلشی سین، کورتیکواستروئیدها، دیژیتالیس، دیورتیک ها، گریزئوفولوین، مپروبامات، داروهای ضد بارداری خوراکی، فنووفیلین، فنووفلین، فنوباربیتال مصرف الکل می تواند زمان PT را طولانی کند. الکل عملکرد کبد را کاهش می دهد. عوامل زیادی در کبد ساخته می شوند. مقادیر کمتر فاکتورهای انعقادی باعث طولانی شدن زمان PT می شود. رژیم غذایی سرشار از سبزیجات برگدار ممکن است زمان PT را کوتاه کند. جذب ویتامین K افزایش می یابد. عوامل وابسته به ویتامین K در سطوح افزایش یافته ساخته می شوند و در نتیجه زمان PT را کوتاه می کنند. سندرم های سوء جذب می توانند زمان PT را طولانی کنند. ویتامین K بد جذب می شود و در نتیجه فاکتورهای II، VII، IX و X ساخته نمی شوند