Normetanephrin Random/24 hr
توضیح کوتاهی برای این آزمایش در API ثبت نشده است.
اصطلاح کلی متانفرینها، شامل متانفرین و نورمتانفرین میشود که به ترتیب متابولیتهای O – متیله شده ی کاتکول آمینهای اپینفرین و نوراپینفرین هستند. نئوپلاسمهای مترشحه کاتکول آمینها که معمولا از مدولای آدرنال منشأ میگیرند عبارتند از پاراگانگلیوما، نوروبلاستوما و فئوکروموسیتوما. اندازهگیری متانفرینها برای تشخیص فئوکروموسیتوما حساس بوده و در این بین، حتی استفاده از نسبت متانفرین به کراتینین در ادرار ممکن است بهتر هم باشد. افزایش سطح متانفرین/ نورمتانفرین در بیماران مبتلا به فئوکروموسیتوم و تومورهای مشتق از سلول های تاج عصبی (Crest Cells) یافت می شود. همچنین افزایش سطوح متانفرین های ادرار در بیماران مبتلا به فشار خون بالا (بدون فئوکروموسیتوم یا تومورهای دیگر) شناسایی شده است. تعیین کمیت ممکن است در تشخیص این بیماران از بیماران با علائم ناشی از تومور (فئوکروموسیتوم) کمک کند.
عوامل مداخله گر در این تست چیست ؟
داروهایی که ممکن است سطح کاتکول آمینهای ادرار را بالا ببرند عبارتند از الکل، آمینوفیلین، کافئین، کلرال هیدرات، مصرف طولانی مدت کلونیدین، مواد حاجب رادیوگرافی حاوی ید، دیسولفیرام، اپینفرین، اریترومایسین، انسولین، ضد افسردگی های سه حلقه، متیل دوپا، اسیدنیکوتینیک، نیتروگلیسرین، کینیدین، ریبوفلاوین و تتراسایکلین. داروهایی که ممکن است سطح کاتکول آمینها را کاهش دهند گوانتیدین، رزرپین و سالیسیلاتها هستند. در جمعآوریهای ادرار، تخمین کمتر یا بیشتر زمان جمعآوری نمونه ادرار همچنان مشکلساز باقی مانده است. احتمال نتایج منفی کاذب ادراری وجود دارد مثل تداخل با متیل گلوکامین که از آن به عنوان کنتراست در رادیوگرافی استفاده میشود. نتایج مثبت کاذب ادراری هم محتمل خواهد بود که نتایج باید با تکرار آزمایش، عکسبرداری یا سایر موارد (مثل کاتکول آمینها و VMA ادراری) تأیید شود. استرس و ورزش شدید و اضطراب حاد هم ممکن است سبب بالا رفتن این مواد و نتایج مثبت کاذب ادراری شوند.