آهنِ سرم
توضیح کوتاهی برای این آزمایش در API ثبت نشده است.
آهن بطور عمده در هموگلوبین گلبول های قرمز وجود دارد (65%) و به صورت فریتین یا هموسیدرین (30%) در کبد، مغزاستخوان و طحال ذخیره می شود. وظیفه اصلی آن انتقال اکسیژن به بافت ها و بطور غیرمستقیم کمک به بازگشت دی اکسیدکربن به ریه هاست. اندازه گیری سطح آهن خون به تشخیص کم خونی کمک خواهد کرد. چنانچه سطح هموگلوبین و هماتوکریت پایین باشند اندازه گیری آهن علت آنمی را مشخص خواهد کرد. استفاده دیگر این تست در تشخیص بیماری هموکروماتوز است. به طور معمول سطح آهن به همراه تست های دیگری از جمله فریتین، TIBC و ترانسفرین انجام می شود. سطح آهن در طول روز تغییر می کند. میزان آهن در طول روز تغییر می کند و بهترین زمان برای انجام این آزمایش، صبح ها است. زمانی که میزان آهن در بالاترین سطح خود قرار دارد.
عوامل مداخله گر با این تست کدامند ؟
باید از مصرف داروها و مکمل های حاوی آهن ۲۴ ساعت قبل از نمونه گیری اجتناب گردد. نمونه میبایست قبل از اینکه بیمار آهن درمانی بگیرد یا تزریق خون داشته باشد گرفته شود. در صورتیکه بیمار تزریق خون انجام داده باشد؛ میبایست چندین روز بعد آزمایش دهد. داروهایی که ممکن است باعث افزایش سطح آهن شوند عبارتند از کلرامفنیکل، دکستران، استروژن، اتانول، فرآورده های آهن، متیل دوپا، و داروهای ضد بارداری خوراکی. داروهایی که ممکن است باعث کاهش سطح آهن شوند عبارتند از: هورمون آدرنوکورتیکوتروپیک (ACTH)، کلسترولرامین،کلرامفنیکل، کلشی سین، دفروکسامین، متی سیلین و تستوسترون.
نام فارسی
Fe ( Iron)
نام انگلیسی
آهنِ سرم
نماد
FE (IRON)
نوع نمونه
Serum
حجم نمونه
1-2 ml
بخش آزمایشگاه
Blood Biochemistry
مدت پاسخدهی
روزانه