C-reactive protein (CRP)
توضیح کوتاهی برای این آزمایش در API ثبت نشده است.
آزمایش crp quantitative آزمایش خونی است که بصورت کمی، میزان سی آر پی اندازهگیری میشود. پروتئین فعال c یا crp، شناخته شدهترین پروتئین فاز حاد است. این پروتئینها، در پاسخ به بیماریهای التهابی در خون بالا می روند. 6ساعت بعد از شروع فرایندهای التهابی حاد، در پاسخ به عفونت های چون باکتریایی،ویروسی، آسیب بافتی و عفونتهای بعد از جراحت در خون بالا میرود. در روش Crp quantitive میزان دقیق پروتئین Crp در خون اندازه گیری شده و برحسب واحد میلی گرم بر لیتر خون mg/L بیان میشود. میزان نرمال Crp کمی در زنان بیشتر از مردان و هم چنین در نژاد آفریقایی آمریکایی بیشتر از سایرین است. این پروتئین با افزایش سن نیز کمی افزایش می یابد. میزان نرمال آزمایش crp quantitive به صورت کلی مطابق زیر است: · نوزاد نارس و نوزاد 2mg/L-5mg/L · کودکان و بالغین کمتر از 10mg/L این میزان در آزمایشگاههای مختلف ممکن است کمی متفاوت باشد. بطور کلی آزمایش سی آر پی کمی، در تشخیص عفونت به کار میرود. برای مثال در تشخیص یا نظارت بر التهاب در شرایطی مانند موارد زیر : عفونت باکتریایی شدید ریه، مجاری ادراری، لوله گوارشی، پوست یا سایر بخشهای بدن که گاها همراه با عفونت خون هستند. عفونت قارچی عفونت ویروسی بیماری عفونت لگن (PID) این آزمایش هم چنین علاوه بر بیماریهای عفونی در بیماریهای خود ایمنی، التهابی مزمن و… از جمله موارد زیر نیز افزایش مییابد: · بیماریهای التهابی روده ( IBD ) برخی انواع آرتریت مثل آرتریت روماتوئید بیماریهای خودایمنی مثل لوپوس یا واسکولیت ( التهاب رگ ) این آزمایش اختصاصا در تشخیص سپتیسمی در نوزادان و هم چنین در نظارت بیمار بعد از عمل جراحی نیز درخواست می شود. سطح CRP بلافاصله پس از عمل جراحی افزایش می یابد و سپس به حالت نرمال برمیگردد.در صورت بروز عفونت در اثر عمل جراحی میزان این پروتئین بالا باقی میماند. آزمایش Crp quantitive در مورد محل و علت عفونت نیز اطلاعاتی را در اختیار نمی گذارد. پزشک باتوجه به علائم بیمار، آزمایشات تکمیلی را برای تشخیص دقیقتر درخواست خواهد کرد. .
اطلاعات لازم از بیمار برای انجام تست ؟
سن بيمار, مصرف دارو ,سابقه بيماري
عوامل مداخله گر در نتایج تست ؟
سیگار کشیدن، ورزش شدید و بارداری می تواند باعث افزایش سطوح شود. کاهش سطح تست می تواند ناشی از مصرف متوسط الکل، کاهش وزن، و افزایش فعالیت یا ورزش استقامتی باشد. داروهایی که ممکن است نتایج آزمایش را افزایش دهند عبارتند از استروژن و پروژسترون و داروهای ضد بارداری خوراکی. داروهایی که ممکن است نتایج آزمایش را کاهش دهند عبارتند از ایبرات، نیاسین ، استاتین ها، داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs)، آسپرین، کورتیکواستروئیدها و مسدود کننده های بتا