CD ۲۰

درباره آزمایش

آنتی ژنی است که در سطح سلول های B یافت می شود اما بر روی سلول های T وجود ندارد. این پروتئین لیگاند طبیعی شناخته شده ندارد و عملکرد آن فعال کردن پاسخ ایمنی بهینه سلول B، به ویژه در برابر آنتی ژن های مستقل از T است. گمان می رود که به عنوان یک کانال کلسیم در غشای سلولی عمل می کند. CD20 در زمینه تعاملات ریزمحیطی توسط سیگنالینگ کموکاین CXCR4/SDF1 القا می شود و عملکرد مولکولی CD20 با تمایل سیگنال دهی گیرنده سلول B در این زمینه مرتبط است. CD20 در تمام مراحل رشد سلول B به جز مرحله اول و آخر بیان می شود. بر روی لنفوم های سلول B، لوسمی سلول های مویی، لوسمی لنفوسیتی مزمن سلول B و سلول های بنیادی سرطان ملانوما یافت می شود. از آنجایی که CD20 روی سلول های اکثر نئوپلاسم های سلول B وجود دارد و در نئوپلاسم های سلول T مشابه ظاهر نمی شود، می توان از آن در تشخیص بیماری هایی مانند لنفوم های سلول B و لوسمی ها استفاده کرد. دو تست متداول که برای جستجوی CD20 در نمونه بافت مورد استفاده قرار می گیرند عبارتند از ایمونوهیستوشیمی و فلوسیتومتری. ایمونوهیستوشیمی بر روی یک نمونه بافت متصل به یک لام شیشه ای انجام می شود. سپس لام زیر میکروسکوپ بررسی می شود. فلوسیتومتری از دستگاه خاصی برای شمارش و تجزیه و تحلیل تعداد سلول‌های نمونه بافتی که CD20 را می‌سازند، استفاده می‌کند.

شرایط نمونه‌گیری

سوالات متداول