CD 19

درباره آزمایش

CD19 یک گلیکوپروتئین غشایی 95 کیلو دالتونی نوع I است که با نام B4 نیز شناخته می شود. این گلیکوپروتئین عضوی از خانواده ایمونوگلوبولین هاست که بر روی سلول های B (از pro-B تا سلول های بلاستوئید B تا پلاسما سل) و سلول های دندریتیک فولیکولی بیان می شود. CD19 در توسعه، فعال سازی و تمایز سلول های B نقش دارد. CD19 یک کمپلکس با CD21 (CR2) و CD81 (TAPA-1) تشکیل می دهد و به عنوان یک گیرنده مشترک BCR عمل می کند. آنتی ژن CD19 لنفوسیت B که همچنین به عنوان آنتی ژن سطح لنفوسیت B و آنتی ژن سطح سلول T Leu-12 و CVID13 نیز شناخته می شود، یک پروتئین گذرنده از غشا است. در انسان، CD19 در تمام سلول های دودمان B بیان می شود. برخلاف برخی شک های اولیه، در حال حاضر اثبات شده است که سلول های پلاسمای انسانی CD19 بیان می کنند. CD19 دو نقش اصلی را در سلول های B انسانی ایفا می کند: از یک سو، به عنوان یک پروتئین آداپتور برای جذب پروتئین های سیگنال دهنده سیتوپلاسمی به غشا عمل می کند. از سوی دیگر در کمپلکس CD19/CD21 کار می کند تا آستانه مسیرهای سیگنال دهی گیرنده سلول B را کاهش دهد. به دلیل وجود آن بر روی تمام سلول های B،به عنوان مارکر زیستی رشد لنفوسیت B، مارکر تشخیص لنفوم است و می تواند به عنوان یک هدف برای ایمونوتراپی های لوسمی مورد استفاده قرار گیرد. لنفوم های CD19 مثبت عبارتند از: لوسمی لنفوسیتی مزمن (CLL) لنفوم لنفوسیتیک کوچک (SLL) لنفوم فولیکولار لنفوم منتشر سلول B لنفوم سلول گوشته(لنفوم سلول مانتل (MCL) که یک نوع لنفوم غیر هوچکین (NHL) است )

شرایط نمونه‌گیری

سوالات متداول